Wiąz Turkiestanu to wyjątkowa roślina, która zyskuje coraz większą popularność w polskich ogrodach. Ten azjatycki gatunek zachwyca szybkim wzrostem i wszechstronnością zastosowania – sprawdza się zarówno jako soliter, jak i element żywopłotu.
Spis treści
Charakterystyka wiązu Turkiestanu
Wiąz Turkiestanu (Ulmus pumila) naturalnie występuje na terenach Azji – od wschodniej Syberii przez Mongolię aż po Tybet. W swoim naturalnym środowisku doskonale radzi sobie na suchych, kamienistych glebach. Podobnie jak rośliny egzotyczne do ogrodu w Polsce, świetnie zaaklimatyzował się w naszym klimacie.
Roślina wyróżnia się charakterystycznym pokrojem – może przybierać formę zarówno drzewa, jak i rozłożystego krzewu. W formie drzewiastej osiąga wysokość nawet do 30 metrów. Pędy pokryte są niewielkimi, eliptycznymi liśćmi o ząbkowanych brzegach. Wiosną na roślinie pojawiają się niepozorne kwiaty.
Dostępne są liczne odmiany wiązu Turkiestanu, a najpopularniejsze to:
- Aurescens – o zielonych liściach z delikatnym żółtym wybarwieniem wiosną
- Aurea – charakteryzująca się intensywnie żółtym ulistnieniem od wiosny do jesieni
- Pendula – o zwisających pędach
W ogrodnictwie wiąz Turkiestanu znajduje wszechstronne zastosowanie:
- Element żywopłotów
- Soliter na trawniku
- Drzewo alejowe
- Roślina do formowania bonsai
Wymagania uprawowe
Wiąz Turkiestanu najlepiej rośnie na stanowiskach nasłonecznionych, choć dobrze radzi sobie również w lekkim cieniu. Preferuje gleby żyzne i dobrze przepuszczalne, lecz toleruje szeroki zakres podłoży. Podobnie jak perukowiec podolski, wymaga odpowiedniego drenażu, gdyż nie znosi nadmiaru wilgoci i zastoin wodnych.
Nawodnienie roślin dostosuj do bieżących warunków atmosferycznych. Świeżo posadzone okazy wymagają regularnego podlewania, szczególnie podczas przedłużającej się suszy. Starsze rośliny lepiej znoszą niedobory wody.
Nawoź z umiarem. Wiosną zastosuj nawóz wieloskładnikowy, który dostarczy roślinom niezbędnych składników odżywczych dla dynamicznego wzrostu. Rośliny formowane na żywopłot nawoź ponownie w połowie sezonu wegetacyjnego.
Sadzenie wiązu Turkiestanu
Optymalny termin sadzenia wiązu Turkiestanu to wczesna wiosna lub jesień. Jesienne sadzenie najlepiej przeprowadzić na 4-6 tygodni przed spodziewanymi mrozami.
Przygotowując podłoże, wykopujemy dołek minimum dwukrotnie szerszy niż bryła korzeniowa rośliny. Do ziemi wydobytej z dołka dodajemy kompost lub dobrze rozłożony obornik.
Szyjka korzeniowa musi być równa poziomowi gruntu. Po ułożeniu rośliny w wykopie, starannie wypełniamy obszar wokół korzeni przygotowanym podłożem i obficie nawadniamy.
Pielęgnacja i formowanie
Sposób przycinania wiązu Turkiestanu zależy od sposobu jego uprawy. Żywopłoty przycina się systematycznie, około 2-3 razy w ciągu sezonu. Drzewa ozdobne wymagają jedynie usuwania pędów chorych oraz tych, które się krzyżują.
Mimo dobrej mrozoodporności, młode rośliny zabezpiecza się na zimę. Wystarczy okryć podstawę krzewu korą lub słomą. Rośliny w formie drzewiastej chroni się przed przemarzaniem, owijając pień matą słomianą lub agrowłókniną.
Wiąz Turkiestanu jest stosunkowo odporny na choroby i szkodniki. Sporadycznie atakują go mszyce lub przędziorki. Regularne usuwanie opadłych liści zapobiega infekcjom grzybowym.
